سندھي شاعري جي دنيا ۾، منفرد مقام آهي. پراني زماني کان وٺل آڄن تائين سندھي شاعرا متنوع طريقي سان پنهنجي احساسات بيان ڪيا آهن. ساٿاني زبان ۾، سندھي شاعري ۾ عشق ، ۽ وڇڙائي ، ۽ سماجي حالتون ظاهر ٿينديون آهن . نامور شاعرا جهڙوڪ لطف الله خانڌاني سندھي شاعري کي ۾ پيو ڪري ڏنو آهي .
شهيد موئين جو کلام: عشق ۽ مزاح جي ميلاپ
موئين شاعري ڪلام کي انهن جي خاص غير معتاد منحصر درجا لاءِ ياد رکيو ويندو آهي. هن هو انھيء کلام ۾ عشق ۽ مزاح جو هڪ ڏاڍو مُثڀر بهڪاري انداز نظر اچي ٿو. ڄڻ جئين ته {سمجهه) اچي ٿو ته ڏسڻ وار کي حقيقي اھڙيء ٻاهرين دنيا کان گهڻو ڪجھ نٿو محسوس ٿئي، پر موئين شاعري ۽ ان جي کلام جي مسڪين ۽ ڏاڍي تخليق ۾ سڀ هر شي ضيائي ٿي وڃي ٿي. ۽ ان ڪري هن کي اڄ به ڏسو سنو {پرشو) ڪن ٿا.
ڀٽائيڻي: سندھي شاعري ۾ ماءُ جي آواز
ڀٽائيڻي ٻڌائيڻي سندھي کلام جي هڪ خاص روپ آهي. هن شاعري ۾ ماءُ بيان ڪندو سيڪولر ۽ روحاني جذبا جي اکيلوڙي کي. ڀٽائيڻي ۾، ماءُ جو آواز هڪ ڏاڍن ورثو آهي، جيڪو سندھي ملت جي دل ۾ زندہ رهي ٿو.
اها
- ٻڌڻ لاءِ ته ساڻس ڪهڙيا ڳڻگا آهن
- ۽ پيار ڪرڻ لاءِ ته ساڻس ڪهيڏسو آهي
انھن شاعري ۾ ماءُ کي سڀني خصلتن سان ظاهر ٿئي ٿو - جيئرو، مئوٽو، غميلا، خوشيون وغيره.
روحانيت ۽ تصووف: سندھي شاعري ۾ اڀياس
سندھي شاعري جي ڪتابن۾ روحانيت ۽ تصووف جو اهم رول ڏسي ملي ٿو. ڪلام ۾ خالق سان پيار جي ڌرڻ کي بيان ڪيو ويو آهي، جنهنڪري تصوف جو اثر نمائن آهي. شاعرا جيئن ته شاهه ڄامو، بلزڦير، ۽ ٻيا، پنهنجي بيان۾ عشق جي ٻاهرين حالتن کي ظاھر ڪيو آهي. روحانيت ۽ تصووف سندھي شاعريءَ کي هڪ منفرد ڏکن بخشي ٿو، جنهنڪري ان جي تاريخي اھميت وڌي اچي ٿي.
ٻڍڙي شاعري: ڪلتوري ميراث ۽ حديثي اظهار
ٻڍڙي شاعري، سنڌ جي هڪ خاص نطاق آهي، جنهن ۾ عام طور تي کيس جهڙيءَ ريت ڪلام سريدهندا آهن ۽ ان جو هيڪو خاص قسم آهي. هن شاعريءَ ۾ ڪاوڙيڻ وارو پنهنجي ثقافت جي ميراث کي بيان ڪري ٿو، جيڪي عام طور تي سنڌين ۾ پيش ٿيندا آهن.
- ٻڍڙي شاعري هڪ قديم پرڏي آهي .
- هن جو مقصد خوشيون ڏيارڻ آهي.
- اڄڪلهه، ان کي جديد طور ذخيرو Sindhi Poetry ڪيو پئي وڃي ٿو.
ڇوڪرو پنهور: ٽنڪي جذبي ۽ اشعار
ڇوڪرو پنهور اڀاري | ظاهر ٿيندو | ڏکڻ ۾ نظر اچي هڪ خاص | غير معمولي | بتائيندڙ شخصيت آهي. هن جا اشعار ڍڳي | گہرے | پراڪڻي جذبي سان ڀريل آهن، جيڪي روح کي گدايندا | دل ۾ چُٽو پائڻ | {ٻڌڻ] وارا آهن. پنهور صاحبن جون لفظ | قباڻيون | بيت هڪ ڏاڍي | هنگامي | پريتروي جو عالم ٺاهيندا آهن، جنهن ۾ غم | اداسيس | تنہائی جي لاهي مڃڻ | ڀرڻ | {ڇوڻ] جوڳي هوندا آهن. سندس kalam معتبر | واقفيت | ڏاڍو پنڌو بيان ڪري ٿو.